Greek Bulgarian Croatian Dutch English French German Italian Lithuanian Macedonian Malay Maltese Norwegian Persian Polish Portuguese Romanian Russian Serbian Slovak Slovenian Spanish Swahili Swedish Thai Turkish Ukrainian Urdu Vietnamese Welsh Yiddish
Δελτία Τύπου

Δελτία Τύπου (19)

ΑΘΗΝΑ 29 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσέφυγε η Ομοσπονδία  Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος για ένα σκέλος του τεράστιου θέματος της ανταλλάξιμης περιουσίας.
Η αίτηση στρέφεται κατά της διυπουργικής επιτροπής αναδιαρθρώσεων και αποκρατικοποιήσεων, που αποτελείται από τους υπουργούς οικονομικών, ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας, περιβάλλοντος –ενέργειας και κλιματικής αλλαγής, υποδομών-μεταφορών και δικτύων, παιδείας και θρησκευμάτων και τουρισμού.
Ζητείται η ακύρωση της απόφασης 234/2013 με την οποία μεταβιβάζονται και περιέρχονται χωρίς αντάλλαγμα στο ταμείο Ταμείο αξιοποίησης ιδιωτικής περιουσίας του δημοσίου, γνωστού ως ΤΑΙΠΕΔ, κατά πλήρη κυριότητα ,νομή και κατοχή πέντε ανταλλάξιμα ακίνητα μετά των επί αυτών κτισμάτων και εγκαταστάσεων.
Η μεταβίβαση αυτή έγινε προκειμένου να πωληθούν και τα έσοδα να χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους της χώρας.
Όπως αναφέρει ο διαπρεπής νομικός κ. Κωνσταντίνος Κατερινόπουλος, ο οποίος ετοίμασε την προσφυγή, «η ανταλλάξιμη περιουσία δεν είναι δυνατόν να καταστεί αντικείμενο μεταβίβασης στο ταμείο, διότι υποχρεωτικά στο πλαίσιο των διεθνών συμβάσεων που την διέπουν, αλλά και των εξαιρετικών και ειδικών κανόνων εθνικού δικαίου που έχουν θεσπισθεί σε εφαρμογή τους είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στην κοινωνική προστασία».
Σημειώνεται ότι αποκλειστικός σκοπός των ρυθμίσεων που διέπουν την ανταλλάξιμη περιουσία είναι η κοινωνική προστασία των προσφύγων, οι οποίοι είναι υποκείμενα όλων των σχετικών ρυθμίσεων. Η έκδοση διοικητικών πράξεων κατά παράβαση των ρυθμίσεων αυτών, δημιουργεί διαφορά προκύπτουσα από την πλημμελή εφαρμογή της νομοθεσίας για την κοινωνική προστασία.
Η ΟΠΣΕ, με απόφαση του διοικητικού της συμβουλίου, προχώρησε στην προσφυγή στο ΣτΕ, καθώς σύμφωνα με το άρθρο 3 του καταστατικού της, σκοπός της ομοσπονδίας είναι η κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική προαγωγή των σωματείων μελών της και των φυσικών προσώπων αυτών και συγκεκριμένα στο σκοπό «τη συμμετοχή στη διαχείριση της περιουσίας των ευρισκομένων στην Ελλάδα ανταλλαξίμων κτημάτων και ευαγών ιδρυμάτων προσφύγων». 
Στη σχετική αίτηση ακύρωσης που κατατέθηκε ,από το δικηγόρο παρ Αρείω Πάγω κ. Κωνσταντίνο Κατερινόπουλο,  αναλύονται λεπτομερώς οι λόγοι που έχουν σχέση με παραβάσης διατάξεων διεθνών συμβάσεων και με παράβαση της ειδικής εξαιρετικής νομοθεσίας εφαρμογής των διεθνών συμβάσεων. Τονίζεται ότι τα ανταλλάξιμα ακίνητα αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία δημοσίων κτημάτων, σαφώς διακεκριμένη των υπολοίπων δημοσίων κτημάτων και καταλήγει ότι δεν είναι νόμιμη η μεταβίβαση στο ΤΑΙΠΕΔ της ανταλλάξιμης περιουσίας προκειμένου να αξιοποιηθεί για σκοπό αντίθετο των ειδικών διατάξεων και των διεθνών συνθηκών.
Η ΟΠΣΕ, εκπροσωπεί σωματεία καταγομένων από ολόκληρη τη Μικρά Ασία, Ανατολική Θράκη, Κωνσταντινούπολη, Εύξεινο Πόντο, Ίμβρο και Τένεδο που εγκατέλειψαν τις ιδιαίτερες πατρίδες τους από την εποχή του Α παγκοσμίου πολέμου ή από τη μικρασιατική καταστροφή του 1922 και μετέπειτα. Πρόκειται για τα πρόσωπα που υπάγονται στη Συνθήκη της Λωζάνης που δικαιούνται προσφυγικής αποκατάστασης με τη χρήση του προϊόντος της ανταλλάξιμης περιουσίας.
Το δ.σ. της ΟΠΣΕ διεκδικεί την επανασύσταση του Ταμείου που διαχειριζότανε την ανταλλάξιμη περιουσία και βοηθούσε οικονομικά όλα τα σωματεία της δύναμης του που κάνουν τεράστιες προσπάθειες για τη διατήρηση των ηθών και εθίμων , της παράδοσης, της πολιτιστικής τους ταυτότητας, αλλά καταργήθηκε το 1998. Στο πλαίσιο των ενεργειών που κάνει και με επισκέψεις στα γραφεία των αρμοδίων του υπουργείου οικονομικών, για την τήρηση της νομιμότητας, των διεθνών συνθηκών και φυσικά διεκδικώντας το δίκαιο όλων των προσφυγικής καταγωγής μελών των εκατοντάδων σωματείων ανά την Ελλάδα, διαπίστωσε ότι η κυβέρνηση συμπεριέλαβε στον κατάλογο των προς πώληση ακινήτων και πέντε ανταλλάξιμα.
Αυτά είναι:
1.Οικόπεδο 163.125 μ2 στη θέση Πολύδροσο του δήμου Αρταίων του νομού Άρτας.
2.Οικόπεδο 451.735,5 μ2 στο δήμο Αμπελοκήπων-Μενεμένης Θεσσαλονίκης
3.Οικόπεδο 9.107 μ2 στη θέση Γιασεμιών και Πασχαλιάς, στον οικισμό τοπογράφων, στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης.
4.Οικόπεδο 3.777,44 μ2 στη θέση Λαχανόκηποι του δήμου Θεσσαλονίκης.
5.Οικόπεδο 2.000 μ2, επίσης στους Λαχανόκηπους Θεσσαλονίκης.
Υπενθυμίζεται ότι στα οικόπεδα των Αμπελοκήπων λειτουργούσαν δύο στρατόπεδα, τα οποία όταν καταργήθηκαν πριν λίγα χρόνια, οι αρμόδιοι τα υποσχέθηκαν στις τοπικές κοινωνίες για να γίνουν πάρκα και άλλα κοινωφελή έργα. Η υπόσχεση αυτή δεν υλοποιήθηκε, αλλά ξαφνικά τα οικόπεδα περιελήφθησαν σε καταλόγους προς πώληση. Ο δήμος Αμπελοκήπων-Μενεμένης, με τη διοίκηση του οποίου ήλθε ήδη σε επαφή η διοίκηση της ΟΠΣΕ, έχει ήδη κινηθεί νομικά και έχει εκδώσει σχετική διαμαρτυρία.
Οι ενέργειες της ΟΠΣΕ για τη διεκδίκηση της ανταλλάξιμης περιουσίας, τα κέρδη από τη διαχείριση της οποίας, δικαιούνται τα σωματεία που κάνουν τεράστιες προσπάθειες για τη διατήρηση του ελληνικού πολιτισμού των αλησμόνητων πατρίδων, θα συνεχισθούν.

 

                                                                                                 ΨΗΦΙΣΜΑ


Το διοικητικό συμβούλιο της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος εκφράζει την οδύνη του για τον αδόκητο χαμό του διατελέσαντος με επιτυχία προέδρου της επί σειρά ετών, Αναστασίου Χαρισμίδη.
Παράλληλα εκφράζει τα ολόθερμα συλλυπητήρια του στην οικογένεια του, ενώ αντιπροσωπεία της Ομοσπονδίας θα παραστεί στην εξόδιο ακολουθία του.
Επίσης το δ.σ. της ΟΠΣΕ ,ως ελάχιστο δείγμα αναγνώρισης της προσφοράς του Αναστασίου Χαρισμίδη, θα αναρτήσει σύντομα τη φωτογραφία του εκλιπόντος στα γραφεία της, εντός του Ολυμπιακού Σταδίου της Αθήνας.
Αιωνία του η μνήμη.

 

 

                                                     

Από την Ομοσπονδία προσφυγικών σωματείων Ελλάδος (Ο.Π.Σ.Ε.)  ανακοινώνεται ότι με πρωτοβουλία της Αντιπεριφέρειας Πειραιώς και του Αντιπεριφερειάρχη Στέφανου Χρήστου, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς ο οποίος παρεχώρησε τον χώρο και αναλαμβάνει την όλη κατασκευή, πρόκειται να δημιουργηθεί μικρό πάρκο όπου θα τοποθετηθεί  Αναθυματική Στήλη, στη μνήμη των Προσφύγων 1922-1924 που πάτησαν για πρώτη φορά την πατρώα γή.

Η στήλη θα ατενίζει το Λιμάνι σε περίοπτη θέση που θα δεσπόζει και θα φαίνεται  αριστερά στον εισερχόμενο  δια θαλάσσης. Μπροστά στην Ηετώνια αρχαιολογική περιοχή και στη συνέχεια του ΟΣΕ.

Οι διαστάσεις της στήλης θα είναι περίπου Υψους 2,00Χ πλάτους 0,60 και βάθους 0,30 ή όπως ο καλλιτέχνης νομίζει το σχήμα και τις διαστάσεις του).

Η όλη ευθύνη του θέματος μαζί με το κείμενο που θα βρίσκεται στη Στήλη ανατέθηκε σε επιτροπή στην οποία συμμετέχει η ΟΠΣΕ και η οποία ανέλαβε να συγκεντρώσει τις προτάσεις ενδιαφερομένων να φιλοτεχνήσουν τη στήλη. Οι προτάσεις( μαζί με την οικονομική απαίτηση για την κατασκευή της στήλης) μπορούν να σταλούν στο email του αντιπροέδρου της ΟΠΣΕ κ. Σπύρου Ισόπουλου ( sisso@otenet.gr) μέχρι το τέλος Μαϊου. Στη συνέχεια θα γίνει η τελική επιλογή και η ανάθεση του έργου.

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΙΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΤΗΣ Μ.ΑΣΙΑΣ

(Παράλια Αϊβαλί-Σμύρνη)

                                         Από τη Χαρούλα Κομπινόγλου-Βελίκη,Φιλόλογο για το σωματείο Προκοπιέων.

 

      Ιερό προσκύνημα στις αλησμόνητες χαμενες πατρίδες ήταν το πενθήμερο οδοιπορικό μας στα πανέμορφα παράλια τις Μ.Ασίας,σ’αυτά που κάποτε κυμάτιζε η γαλανόλευκη,μα τώρα στη θέση της κυματίζει με κλεψίδικη μεγαλοπρέπεια η σημαία των αλλόθρησκων γειτόνων μας. Για το ποιος φταίει δικαιωματικά η ιστορία κατέθεσε αδέκαστα και αμερόληπτα την κριτική της.

      Για μας όμως,την αδελφότητα Προκοπιέων, αυτό το οδοιπορικό ήταν κατάθεση των πιο αγνών συναισθημάτων μας και απότιση φόρου τιμής σ’αυτά τα «ματωμένα χώματα»,που βιώσαν ολα εκείνα τα θλιβερά γεγονότα στρατιωτικά, πολιτικά και διοικητικά, που οδήγησαν στο ξερριζωμό και την καταστροφή του ’22.

       Σ’αυτό το οδοιπορικό ανασύρθηκαν  μνήμες, ξαναζωντάνεψε μέσα μας ολόκληρο το ιστορικό και πολιτισμικό παρελθον του Ελληνισμου της Ιωνίας μας, ζήσαμε νοερά  τον πόνο και το σπαραγμό της προσφυγιάς μας , βιώσαμε στην ολότητά της την αλήθεια του στίχου του νομπελίστα ποιητή « όπου κι αν σκάψω,η Ελλάδα με πληγώνει».

        Μα εδώ δε χρειάστηκε να σκάψουμε, για να  ματώσει η ψυχή μας. Μάτωσε και σπάραξε στο αντίκρυσμα όλων εκείνων των μνημείων , που μέσα από την  εύγλωτη ακινησία τους στέκονται αδιάψευστοι μάρτυρες μιας αξεπέραστης παρελθοντικής ιστορίας του Ελληνισμού μας, που ήταν δικά του ολ’αυτά,μα τά ‘χασε από λαθεμέμους χειρισμούς. Γιατί τα παράλια της Μ.Ασίας, απο τη Νεοληθική ακόμη εποχή, αποτελούσαν και αποτελούν σημείο αναφοράς για τον Ελληνισμό μας. Εδώ αναπτύχθηκε πολιτισμός,άνθισε το εμόριο, γεννήθηκαν φιλόσοφοι, καλλιεργήθηκαν τα γράμματα και οι τέχνες, αναγέρθηκαν περικαλλείς ναοί και μνημεία, αναδείχτηκαν μάρτυρες και άγιοι της εκκλησίας μας,μα πάνω απ’όλα για πολλούς Έλληνες σήμερα ειναι τ’άγια, τα ευλογημένα χώματα των προγόνων τους , που με καημό μιλούσαν για τις αλησμόνητες, χαμένες πατρίδες και ολόκληρη η πορεία της ζωής  τους ήταν μια επιστροφή εκεί, στο χαμένο σπίτι της Μ.Ασίας.

         Η εκδρομή μας αυτή ήταν ένα «κατά ψυχήν εισόδημα» για όλους μας : και γι’αυτούς που έχουν άμεσες και βιωματικές μνήμες από τους προγόνους τους , αλλά και για όλους εμάς, που, όπου κι αν πάμε,κουβαλάμε μέσα μας την Ελλάδα. Ξεκινήσαμε όλοι μας προσκυνητές, μα γυρίσαμε συντετριμμένοι οχι μόνο για το τι είχαμε και τι χάσαμε, αλλά γιατί είδαμε τους χώρους ,που εκπροσωπούσαν τη Χριστιανοσύνη μας, σύμβολα ιδανικά και ιδεώδη της πατρίδας μας, όχι μόνο σε πλήρη εγκατάλειψη, αλλά και σε σκόπιμη και συνειδητή απαξίωσή τους.

         Με την επίσκεψη μας σ’αυτή την πολύπαθη,μαρτυρική, μα ευλογημένη γη ξαναζωντάνεψαν στη μνήμη μας  άγιοι πατέρες της Χριστιανοσύνης, μορφές, που μεταμόρφωσαν, που φώτισαν και αναγέννησαν πνευματικά το λαό και τον στήριξαν  στις δύσκολες γι’αυτόν ώρες. Για την  πληροφόρηση των αναγνωστών αξίζει ν’αναφερθούν αντιπροσωπευτικά ονόματα,που για την Αγάπη του Χριστού έχυσαν το αίμα τους  σ’αυτή την «ποτέ χαμένη, Αλύτρωτη μόνο γη»: Απόστολος Φίλιππος, επίσκοποι Σμύρνης  Βουκόλος και Πολύκαρπος και ο Περγάμου  Αντύπας και ο τελευταίος επίσκοπος Σμύρνης Χρυσόστομος Καλαφάτης (1922).

         Κι αν ο Χριστιανικός κόσμος σ’αυτή τη γη μαρτύρησε γιαα την πίστη του στο Χριστό, ο προχριστιανικός στην ίδια αυτή χώρα γέννησε τα μεγάλα οράματα των Ιόνων φιλοσόφων, εκείνων των μεγάλων οραματιστών, που μέχρι σήμερα και για πάντα θα καταυγάζουν την πνευματική μοίρα του κόσμου. Γιατί η γη αυτή ειναι το βάθος του Ελληνικού χρόνου, το βάθος και η αρχή της Ελληνικής σκέψης, είναι η πνευματική ταυτότητα όλων των προσφύγων του ξερριζωμού, των προσφύγων που την κουβαλούν μέσα τους. Ηγη αυτή είναι η πιο βαθειά ουσία του πνεύματος, που παραμένει για πάντα Ελληνικό. Δε θα είναι λοιπόν ποτέ η χαμένη πατρίδα, αλλά θα αποτελεί στους αιώνες μια πατρίδα υπαρξιακή και πνευματική,ταυτόσημη με την Ελληνικότητα του προσώπου μας, μια πατρίδα αναλλοίωτη και αδιάφθορη,σπαραγμένη και αιμάσσουσα, που θα προσμένει την επαλήθευση του Ηρακλείτειου λόγου « του δε λόγου τουδ’ εοντος αιει» είπε ο Ίωνας. « Ο λόγος μου αυτός είναι για πάντα και ο λόγος αυτός γεννήθηκε εκεί για να διαφυλάσσει Ελληνική τη γεννήτρια γη του και να προοιωνίζεται την Ανάστασή της.

         Μπορεί η γη αυτή να έχασε τη δίκη στο δικαστήριο της ανθρώπινης ιστορίας οχι μόνο γιατί αλώθηκε,αλλά γιατί έπεσε σε  χέρια αλλόθρησκων που όχι μόνο δε σεβάστηκαν την ιστορία, το μεγαλείο και την πολιτισμική της προσφορά, αλλά φρόντισαν να εξαφανίσουν, όσο ήταν δυνατό, κάθε ενθύμημα της παρελθοντικής της αρχοντιάς, ωστόσο προσμένει να σημάνουν οι καμπάνες,

                                       Προσμένει την Ανάσταση.

Πατρίδα αλύτρωτη,πατρίδα που χώρεσες σ’ένα εικόνισμα

ποτέ χαμένη

αλύτρωτη μόνο

αλύτρωτη ακόμα

σε βρίσκω κάτω απ’την εφημερότητά μου 

γεμάτη ρογμές που σκίζουν τον ύπνο μου

ν’αναβλύσει το αίμα.

«ποτέ χαμένη, αλύτρωτη μόνο».

                                                                                                            (Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου).

 

 

              Κουβαλόντας στις φλέβες μας το βάρος όλης αυτής της πολιτισμικής κληρονομιάς, μα και την αξεδίψαστη λαχτάρα ν’αντικρύσουμε τα ματωμένα, άγια χώματα ξεκινήσαμε όλοι μας με μια ανείπωτη προσδοκία στις 15 του Μάρτη 2013 στις 12 τα μεσάνυχτα από τη Θες/νίκη για το Αϊβαλί. Περνώντας από ανατολική Μακεδονία και Θράκη, φτάσαμε στα Ελληνοτουρκικά σύνορα των Κήπων  και μετά τις απαραίτητες διαδικασίες μπήκαμε στην  Τουρκία. Την υποδοχή στη γείτονα χώρα μας κάνει η Κεσάνη, πριν κατευθυνθούμε νότια προς τη χερσόνησο της Καλλίπολης ( Gelibolu). Από τη Μάδυτο με φέρρυ μπόουτ περνάμε τα στενά του Ελλησπόνυου ( Δαρδανέλια), το θαλάσσιο πέρασμα που ενώνει την Προποντίδα με το Αιγαίο πέλαγος. Η ονομασία έλκει την καταγωγή της από την αρχαία πόλη Δάρδανο, ερείπια της οποίας σώζονται νότια του σημερινού Τσανάκαλε. Η ονομασία Ελλήσποντος παραπέμπει στην Ελληνική μυθολογία: η θεά Νεφέλη θέλοντας να σώσει τα 2 παιδιά της Φροίφο και Έλλη από τη θυσία που ετοίμαζε ο πατέρας τους Αθάμας,βασιλιάς της Βοιωτίας, τα φυγάδεψε στην  Κολχίδα του Έυξεινου Πόνου πάνω στο χρυσόμαλλο κριάρι. Η Έλλη ομως,καθώς πετου΄σαν πάνω από τα σημερινά Δαρδανέλια,έχασε την ισορροπία της, έπεσε στα παγωμένα νερά και πνίγηκε. Οι αρχαίοι εξ’αιτίας αυτού του μύθου ονόμασαν τα στενά Ελλήσποντο (πόντος= θάλασσα Έλλης).

              Σε λίγο προσεγγίζουμε την ασιατική ακτή στο Τσανάκαλε: πόλη που βρίσκεται  στο στενότερο σημείο του Ελλησπόντου από την ασιατική πλευρά και η ονομασία της σημαίνει φρούτιο των Τσανακιών,δηλαδή των πήλινων σκευών. Οι Έλληνες κάτοικοι της την ονόμαζαν Δαρδανέλια. Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς ιδρύθηκε,αλλα είναι σίγουρο πως αποτελούσε πάντα το στρατηγικό  σημείο των στενών. Ο Μωάμεθ ο Πορθητής το 1453 έχτισε εδώ 2 κάστρα, το ένα στην Ευρωπαϊκή πλευρά και το άλλο στην Ασιατική ακτή , όπως ακριβώς έγινε και στο Βόσπορο με το Ρούμελη και το Ανατολού Χισάρ, με σκοπό να εξασφαλεί , με σκοπό να εξασφαλίσει τον αποκλεισμό της Κωνσταντινούπολης, τον οποίο και πέτυχε. Στη Β.πλευρά του λόφου που δεσπόζει πάνω από το λιμάνι ειναι γραμμένη με πελώρια λευκά γράμματα και αριθμούς η ηρωική για τους Τούρκους ημερομηνία «18 Μαρτίου 1915» κατά την οποία ο Τουρκικός στόλος νίκησε τις συμμαχικές δυνάμεις. Η σύγχρονη πόλη έχει ωραία παραλία με καταστήματα,ξενοδοχεία και εστιατόρια.

           Η πορεία μας συνεχίζεται νότια; Περνάμε το όρος Ίδη, γνωστό από τους θρύλους της Τροίας, καθώς στις πλαγιές του ζούσε ο Πάρις και εκεί τον βρήκαν οι θεές για τον πρωτότυπο  αγώνα ομορφιάς μεταξύ τους. Περνάμε το Αδραμύττιο (Edremit), μια  σύγχρονη πόλη που βρίσκεται βορειότερα από την αρχαία ακριβώς  στο μυχό του ομώνυμου κόλπου. Είναι το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της περιοχής μετα το Balikesir. Φημίζεται  για το κρασί και τις ελιές του,γι’αυτό και κάθε χρόνο από 16 έως 18 Αυγούστου οργανώνεται εδώ το τοπικό φεστιβάλ ελιάς.

            Παρακάμπτοντας τον κόλπο φτάνουμε στο Αϊβαλί ( Ayvalik) , τις ελληνικές αρχαίες Κυδωνίες , την πατρίδα του μεγάλου σύγχρονου καλλιτέχνη και λογοτέχνη Φώτη Κόντογλου, πατρίδα του Ηλία Βενέζη,των πλουσίων εμπόρων, των καραβοκυραίων και των προνομίων. Το Αϊβαλί, ένα από τα  πολλά ελληνικά χωριά των μικρασιατικών παραλιών που διατηρεί και σήμερα έντονη την ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής με τα πολλά πέτρινα σπίτια και τους ορθόδοξους ναούς που μετατράπηκαν σε τζαμιά ( ναός Αγίου Γεωργίου(Τσιναρλί τζαμί)), του Αγίου Ιωάννη( Σαατλί τζαμί) κ.α. μας υποδέχεται εγκάρδια.

            Ολόκληρη η παλιά πόλη, αν και σε κατάσταση παρακμής,αποτελεί ένα αξιοθέατο νοσταλγικό σκηνικό. Που θυμίζει τις καλές μέρες του μικρασιατικού ελληνισμού. Η περιοδεία που είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε στην παλιά πόλη, αλλά και στην παραλία μαζι με τον υπέροχο ξεναγό μας, τον κ. Εκρέμ,  ανέσυρε σε όλους μνήμες παρελθοντικές, ενώ το στέκι του Μπαλή στην παραλία σιγοτραγούδησε στ’αυτί του καθενός μας το γνωστό

                     « Δυο παλληκάρια απ τ’ Αϊβαλί μπήκαν στο στέκι του Μπαλή παρέα

                        Είχανε και τα δυο σεβντά κι ήπιαν δυο θάλασσες κρασιά

                        Για μια γυναίκα τ’ Αϊβαλιού ωραία».

            Ακόμα πιο συγκινητική ήταν η επίσκεψή μας στα Μοσχονήσια ( ένα σύμπλεγμα 22 νησιών στον κόλπο του  Αϊβαλιού), Alibey adasi και εκατονήση κατά τον Στράβωνα. Στο μεγαλύτερο απ’αυτά το Μοσχονήση Τζούντα( Cunda)   παλιότερα και σήμερα Alibey  που συνδέεται σήμερα με την ξηρά μέσω αναχώματος, μας περίμεναν καρτερικά πολλά χριστιανικά μνημεία. Το μεγάλο εριπωμένο και λεηλατημένο κτίριο στην προκυμαία ήταν το μητροπολικό μέγαρο και η έδρα του μαρτυρικού μητροπολίτη Αμβροσίου( που θανατώθηκε κατά τα θλιβερά γεγονότα του ’22), ο εντυπωσιακός  καθεδρικός ναός των Ταξιαρχών σε τραγική κατάσταση σήμερα  μας περίμενε όπως την Ανάσταση, που όλο αργεί για να’ρθει. Ηγιαγιά κρητικοπούλα από το Ρέθυμνο που βγήκε από το διπλανό σπίτι, μόλις άκουσε ελληνικές φωνές, διατράνωσε τη συγκίνησή μας. Κάποιοι περαστικοί ανταλλάξιμοι Τουρκοκρίτες δεν έχασαν την ευκαιρία να μας μεταφέρουν νοερά στην όμορφη Κρήτη μας με τη διάθεση που είχαν να μας πουν Κρητικές μαντινάδες: 

                                              « Ξανθιά μαλλιά στην κεφαλή 

                                                 Δός μου κι εμένα νά’χω

                                                 Να κουζουλαίνω τσικαρδιές 

                                                  Όπου σταθώ και λάχω»

Κρατώντας  για  φυλαχτό όλο αυτό το ψυχικό  αποθησαύρισμα   επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο στο Αϊβαλί για την πρώτη μας διανυκτέρευση.

                                                        2η μέρα

            Μετά το πρωινό πήραμε το δρόμο για τη Σμύρνη( Izmir), τη μητρόπολη  της Ιωνίας,  την καλλίστη των πασών κατά τον Στράβωνα, την πόλη που ταυτίστηκε με τις τύχες του  Μικρασιατικού Ελληνισμού από την αρχαιότητα ως τον 20ο. αι., την  πόλη  που  ιδρυμένη από Αιολείς τον 11ο  αι., προσαρτημένη όμως στον Ιωνικό σύνδεσμο τον 7ο αι., ακτινοβολούσε  Ιωνικό πολιτισμό, την πόλη το όνειρο όλων μας, το κλειδωμ΄ρνο ντουλάπι με τις θύμησες  για όσους έζησαν τα φρικτά γεγονότα και διηγήθηκαν βιωματικές εμπειρίες στους δικούς τους, την πόλη   που με την καταστροφή της σφραγίστηκε και το τέλος του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

             Η πόλη χτισμένη σε εξαιρετική θέση στο βάθος του Ερμαϊκού κόλπου στη θέση του σημερινού Μπουρνόβα, υπήρξε σημαντικό χριστιανικό κέντρο και κατά τη Βυζαντινή περίοδο αποτελούσε το κύριο λιμάνι της ανατολικής  ακτής του Αγαίου και το μεγαλήτερο κέντρο του Ελληνισμού μετά την Κωνσταντινούπολη. Η εμπορική της σημασία στην Ανατολική Μεσόγειο την ανέδειξε σε μείζον εξαγωγικό λιμάνι, όπου οι ξένες δυνάμεις δεν άργησαν να εγκαταστήσουν εμπορικούς σταθμούς και προξενεία. Την περίοδο αναγέννησης του Ελληνσιμού, μετά τον 17ο αι., η  ελληνική κοινότητα ανέπτηξε  σημαντική πολιτισμική δράση ιδρύοντας σχολεία ( Ευαγγελική σχολή, φιλολογικό γυμνάσιο). Στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν μητροπολιτικό κέντρο με δυναμικ΄΄η οικονομία, έντονη  κοινωνική ζωή και ευρωπαικό χαρακτήρα.

              Στη διαδρομή μας είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε πολλά μέρη, εστίες των Ελλήνων στην περιοχή : Φώκαια , Μενεμένη, Μπουρνόβα, να πληροφορηθούμε από τον ξεναγό μας  για το μοναδικό έθιμο με τις στάμνες στη στέγη, που συνδέεται με τη Μενεμένη. Φτάνοντας στου Μπουρνόβα τραγουδήσαμε όλοι μαζί με μαέστρο τον κ. Εκρέμ το  «Βαποράκι του Μπουρνόβα και καρότσα της στεριάς

                                                                                          Πόσα τάληρα γυρεύεις στον Περαία να με πας»

                Από την απέναντη ακτ’η του κόλπου της Σμύρνης μας καλωσορίζει  το αρχοντικό Κορδελιό, όπου διέμενε η ελίτ κοινωνία της Σμύρνης, ο Μπουρνόβας,  ο Μπουτζάς , το Καρατάσι πανέμορφα  προάστεια της  Σμύρνης κι αυτή, καστροσκέπαστη αρχόντισσα με το Κατιφέ καλέ μας υποδέχεται στην αγκαλιά της, ενώ στ’αυτιά  μας αντηχούσε η φωνή του κ Εκρέμ με το  « Απ’το καρατάση φως μου ή απ’το Κορδελιό». Στην περιήγηση που ακολουθεί γνωρίζουμε το Κορδόνι, το Και, το Τελωνείο, το παλιό Διοικητήριο, την Ελληνική γειτονιά της Πούντας,το πρώτο ελληνικό πανεπιστήμιο που δεν πρόλαβε να λειτουργήσει( σήμερα μουσείο). Στο κέντρο, στην πλατεία με το ρολόι μας υποδέχεται ο Κεμάλ με τα τεράστια πανώ, τα αναρτημένα στα γύρω κτήρια,ενώ απέναντι μας περιμένει η μαρτυρική προκυμαία που διαμορφώθηκε κατά τη δεκαετία του 1870) στο σημείο ακριβώς , όπου αποβιβάστηκε ο ελληνικός στόλος το ’19, για να επιβιβαστεί άτακτα μαζί με γυναικόπαιδα με την καταστροφή του ’22. Εκεί η ιστορία άρχισε να ξεφυλλίζει τις μαύρες για τον Ελληνισμό σελίδες της, μα το ξενοδοχείο Οντούρ μας περίμενε για να φιλοξενίσει μαζί μ’εμας και όλα τα πικρά μας συναισθήματα,ενώ απ’την Ελλάδα έφταναν στ’αυτιά μας οι ήχοι απ’το τραγούδι «Η Σμύτνη μάνα χάνεται, τα όνειρά μας πάνε».

                                                          3η μέρα

               Η Τρίτη μέρα ήταν αφιερωμένη δικαιωματικά στην πατρίδα του Ηράκλειτου,την Έφεσο,γιατί όσες αρχαίες πόλεις κι αν έχει δει κανείς, ξεχνιούνται μπροστά στην Έφεσσο, κέντρο γνωστό για τη λατρεία της Κυβέλης και της Αρτέμιδος, με το μεγαλοπρεπή ναό, ένα από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου που δυστυχώς δε σώζεται σήμερα.

                   Διαβαίνοντας με ευλάβεια την οδό των Κουρήτων, μέσα από κίονες, την ιερά οδό που συνέδεε την είσοδο του λιμανιού με το ναό της Αρτέμιδος οδηγηθήκαμε εξτατικοί μπροστά σε μια πόλη, που χτισμένη τη 5η χιλιετία π.Χ. εκπέμπει και σήμερα μέσα απ’τα χαλάσματά της πνευματικότητα, θρησκευτικότητα και πολιτισμό.

                   Η δημόσια αγορά,κατά κάποιον τρόπο διοικητικό κέντρο της πόλης, το ωδείο (βουλευτήριο) σαν μικρό θέατρο για συναυλίες και σαν βουλευτήριο για τις συνεδριάσεις της βουλής, το Πρυτανείο , όπου ρυθμίζονταν οι υποθέσεις της πόλης, η πλατεία και ο ναός του Δομιτιανού, η κρήνη του Τραϊανού με την επιγραφή νεοκόρος Έφεσος, τα λουτρά των σχολαστικών , οι λατρίνες ( τουαλέτες της πόλης), ο ναός του Αδριανού, το πιο ωραίο  αναστηλωμένο μνημείο στη οδό Κουρήτων, η βιβλιοθήκη του Κέλσου στο τέλος της οδού των Κουρήτων. Η εμπορική αγορά, η μαρμάρινη οδός, το μεγάλο θέατρο στην πλαγιά του όρους Πίου από τα μεγαλύτερα θέατρα της αρχαίας εποχής, η εκκλησία της Μαρίας, ο ναός της Αρτέμιδος, η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή και το σπήλαιο των επτά κοιμωμένων,όλα αυτά συνθέτουν την εικόνα μιας πόλης ευνομούμενης, πολιτισμένης, πνευματικής και θρησκευτικής.

                   Κουβαλώντας όλα αυτά σαν θησαυρό μέσα μας, πήραμε το δρόμο για το Κιρκιτζέ, ένα από τα Ελληνικά χωριά της περοχής, το χωριό που αναφέρεται στα « Ματωμένα χώματα» της Διδώς Σωτηρίου. Σκαρφαλωμένο ανάμεσα σε οποροφόρα και αμπέλια, διατηριτέο ολόκληρο, μας μετέφερε σε άλλες εποχές. Στενά σοκάκια,χαγιάτια, αυλές, μαγαζάκια με παραδοσιακά προϊόντα και εκκλησιές ανέστησαν  μέσα μας τους ωραίους Ίωνες και Αιολείς που τα χαιρόντουσαν. Η μέρα έκλεισε με την επιστροφή  μας στο ξενοδοχείο Οντούρ στη Σμύρνη.

                                                        4η μέρα 

                Επίσκεψη στην κοντινή  ελληνικότατη χερσόνησο Ερυθραίας με τα πολλά αμπέλια. Πρώτος μας σταθμός τα Αλάτσατα. Παγκόσμια πολιτισμική κληρονομιά η εκκλησιά της Παναγιάς Αλατσατιανής( εισόδια της Θεοτόκου) με μαρμάρινο τέμπλο φλοτεχνημένο από τον γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά με δαντελωτά κουρτινάκια (1875). Η αποκάλυψη του καλυμμένου με ασβέστι τέμπλου έγινε το 2011, δείχνει την ευμάρια της ελληνικής κοινότητας του χωριού. Μπήκαμε στο ναό βγάζοντας τα  παπούτσια μας, γιατί σήμερα λειτουργεί σαν τζαμί.

                  Στο ιερό βήμα από πίσω  υπομονετηκά μας   περίμενε η λεμονιά, μασκώτ που έφεραν οι Κρητικοί το 1917. 

                                        Στ’Αλάτσατα στην  Παναγιά

                                         Στ’Άγιο βήμα , από πίσω, Αλατσατιανή

                                        Έχω φυτέψει λεμονιά 

                                         Και πά’ να την ποτίσω, πανωχωριανοί.

                Συνεχίζουμε στο Τσεσμέ  απέναντι από τη Χίο με το γραφικό λιμανάκι, όπου δεσπόζει το Γενοβέζικο κάστρο και η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους,σήμερα πολιτιστικό κέντρο. Τελευταίος σταθμός μας στην επιστροφή προς τη Σμύρνη τα Βουρλά, η πατρίδα του Γιώργου Σεφέρη. Στη διαδρομή μας προς το Αϊβαλί επισκεφθήκαμε την αρχαία Πέργαμο, κέντρο του ελληνιστικού πολιτισμού μαζί με την Αλεξάνδρεια τον 2ο π.Χ. αι. Τα περίφημα μνημεία της το Ασκληπιείο, αφιερωμένο στο θεό υγείας, λειτούργησε ως ψυχοθεραπευτικό κέντρο. Το θέατρο ( 10.000 θέσεις) αφιερωμένο στο θεό Διόνυσο, ο ναός των Τραϊανών, τα βασιλικά  παλάτια στα τείχη του κάστρου , η Αγορά, ο βωμός του Δία, η βιβλιοθήκη,το Σεράπειο, ναός του  θεού Σέραπη και το εθνογραφικό μουσείο μας αποκάλυψαν μια πόλη που δικαιωματικά διεκδικεί τον τίτλο της αντιζήλου της Αιγύπτου. Επιστροφή στο Αϊβαλί.

                                            5η μέρα

Τελευταίος τουριστικός προορισμός μας η Τροία, η πόλη του μύθου και των ομοιρικών επών μας μετέφερε νοερά στα χρόνια του Τρωικού πολέμου. Μετά την ξενάγησή ,μας στον αρχαιολογικό της χώρο, συνεχίσαμε τη διαδρομή μας προς το Τσανάκαλε για να περάσουμε για μια φορά ακόμη τα στενά του Ελλησπόντου , επιστρέφοντας στην Ευρώπη. Μέσω Κεσάνης  φτάσαμε στα ελληνοτουρκικά σύνορα των Κήπων και μετά τις απαραίτητες διαδικασίες μπήκαμε στην Ελλάδα και μέσω Εγνατίας οδού περιφερειακά από Ξάνθη, Κομοτηνή, Καβάλα φτάσαμε το βράδυ στη Θεσσαλονίκη κουβαλώντας ο καθέμας ,μέσα μας αυτό το υπέροχο κομμάτι του Ιωνικού πολιτισμού και τις θύμησες δεμένες στο μαντίλι, ενώ απ’τα κάστρα της Σμύρνης που φυτεύτηκε εκεί ένα πλατάνι έφτανε ως την Ελλάδα ο ήχος απ’τα λόγια του.

                                  «Άφησε,ξένε, τους άλλους να θαυμάζουν το κάστρο.

                                    Συ που με νιώθεις και μ’αγαπάς,άκουσέ με

                                    της ρεματιάς τ’αηδόμι σημάδεψε τη μοίρα μου

                                     κ’αυτό που βλέπεις να τρεμουλιάζει στα φύλλα μου

                                     είναι τραγούδι, φωνή βαθειά της ζωής,

                                      πυ εσύ ξένε θα το κάνεις φτερό μιας ανάμνησης

                                     όμως εγώ, ένα δενδράκι, τό’χω ανάγκη για πίστη

                                      ν’ανέβω,ν’αγναντέυω πέρα από τα κάστρα όλη  την Ελλάδα».

   

Το διοικητικό συμβούλιο της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος(Ο.Π.Σ.Ε.) με την ευκαιρία της μεγάλης γιορτής της Χριστιανοσύνης, των Χριστουγέννων, αλλά και της έλευσης του Νέου Έτους, εύχεται στις διοικήσεις και στα μέλη των συλλόγων της , ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και η Γέννηση του Θεανθρώπου να σημάνει το τέλος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες και την αρχή μιας νέας καλύτερης πορείας.

Εκδήλωση της ΟΠΣΕ

για τα 90 χρόνια

της Μικρασιατικής καταστροφής

 

 «90 χρόνια από τη φονική καταιγίδα που σημάδεψε ανεξίτηλα την ιστορική πορεία του Νεότερου Ελληνισμού, βρισκόμαστε εδώ, στην αίθουσα της Αδελφότητας Προκοπιέων Μακεδονίας-Θράκης, «Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος», στη Θεσσαλονίκη, για να αποτίσουμε, μέσα από  μια εκδήλωση λόγου τον ελάχιστο φόρο τιμής στις στρατιές των σφαγιασμένων και των εκτοπισθέντων, στα αθώα θύματα του «πιο διαβολικού σχεδίου που όμοιό του δεν είχε στοιχειώσει ποτέ τη φαντασία του ανθρώπου», όπως εύστοχα έχει γραφτεί. Η Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος αποδεικνύει με τις δράσεις της, με τη δυναμική παρουσία της σε όλη την Ελλάδα, πως η ιστορική μνήμη παραμένει ολοζώντανη. Και δίνει απόψε το βήμα σε τέσσερις διακεκριμένους επιστήμονες, προσηλωμένους στην ιστορική έρευνα, και στη συστηματική αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας».

Με τα λόγια αυτά ο δημοσιογράφος Σταύρος Οραήλογλου, άνοιξε την εκδήλωση που οργάνωσε η ΟΠΣΕ το απόγευμα του προηγούμενου Σαββάτου στη φιλόξενη αίθουσα της Αδελφότητας Προκοπιέων, η θαυμάσια δίφωνη χορωδία της οποίας είχε προηγουμένως «ζεστάνει» την ατμόσφαιρα αποδίδοντας τραγούδια από τις αλησμόνητες πατρίδες.

Ακολούθησαν σύντομοι χαιρετισμοί του νέου προέδρου της ΟΠΣΕ, του υφυπουργού αθλητισμού Γιάννη Ιωαννίδη, του περιφερειάρχη κεντρικής Μακεδονίας Παναγιώτη Ψωμιάδη, του αντιδημάρχου Αμπελοκήπων Μ. Ιωαννίδη  και διαβάσθηκαν μηνύματα του υπουργού Μακεδονίας-Θράκης Θεόδωρου Καράογλου και του υφυπουργού ενέργειας Σταύρου Καλαφάτη.

Ομιλητές της εκδήλωσης ήταν ο καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ, Νίκος Ιντζεσίλογλου. Ο καθηγητής της Ιστορίας του Ελληνισμού στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ Αθανάσιος Καραθανάσης, ο λέκτορας της Νομικής Σχολής Βενιαμίν Καρακωστάνογλου και ο ιστορικός Χάρης Τσιρκινίδης, αξιωματικός ε.α.

Τέσσερις προσωπικότητες της Θεσσαλονίκης που δεν συμβιβάζονται, δεν «συνωστίζονται», αρνούνται την επιχειρούμενη εθνική αμνησία που προσπαθεί να μας επιβληθεί, προσδοκούν δικαίωση, περιμένουν υπομονετικά την ευλογημένη ώρα, που όπως γράφει ο Ελύτης, «τα όνειρα θα λάβουν εκδίκηση».

Τις εισηγήσεις των ομιλητών παρακολούθησαν με μεγάλο ενδιαφέρον όσοι παραβρέθηκαν στην εκδήλωση.

 

Ο μεγάλος αγώνας μας για το ΤΑΠΑΠ άρχισε. Και θα συνεχιστεί μέχρι τη δικαίωση μας, λένε τα μέλη της διοίκησης της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος τους οποίους στηρίζουν εκατοντάδες άλλα στελέχη και απλά μέλη σωματείων, που εκπροσωπούν το προσφυγικό στοιχείο της καθ ημάς Ανατολής.

Η κυβέρνηση δέχθηκε κατ αρχήν το διάλογο και αυτό είναι πολύ θετικό. Εκπρόσωποι της ΟΠΣΕ, συνοδευόμενοι από εκπρόσωπο της επιστημονικής ομάδας που πλαισιώνει τη διοίκηση της Ομοσπονδίας, συναντήθηκαν με τον καθ ύλην αρμόδιο κυβερνητικό παράγοντα, στο υπουργείο οικονομικών, στην Αθήνα.

Στη διάρκεια της περίπου μιάμιση ώρας συνάντηση, οι εκπρόσωποι της ΟΠΣΕ ευχαρίστησαν κατ αρχήν για την πραγματοποίηση της, ώστε να αρχίσει ο διάλογος, αλλά παράλληλα κατέστησαν σαφές ότι είναι αποφασισμένοι να δώσουν οποιαδήποτε μάχη χρειαστεί, ώστε να λυθεί το θέμα, που απασχολεί όλο το προσφυγικό στοιχείο, το οποίο θεωρεί μεγάλη αδικία την εξέλιξη που έχει πάρει τα τελευταία χρόνια.

«Η πολυμελής επιστημονική μας ομάδα, περιλαμβάνει ιστορικούς και νομικούς, τόνισαν οι εκπρόσωποι της ΟΠΣΕ στο γενικό γραμματέα δημόσιας περιουσίας. Προτιμήσαμε, συμβολικά, να μας συνοδεύσουν οι ιστορικοί, συνέχισαν οι εκπρόσωποι, για την επιστημονική τεκμηρίωση των θέσεων μας. Παράλληλα, είμαστε έτοιμοι και για τη νομική διεκδίκηση, αλλά θεωρούμε ότι είναι καλύτερο να λυθεί το θέμα χωρίς να χρειαστούν προσφυγές στα ανώτατα ελληνικά, αλλά και τα ευρωπαϊκά δικαστήρια».

Ακολούθησε αναλυτική παρουσίαση του θέματος στο γενικό γραμματέα, από την ημέρα που ήλθαν στην Ελλάδα οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες, μέχρι σήμερα, με όσα αναφέρουν οι διεθνείς συμβάσεις, με τα όσα έγιναν, με τα όσα …δεν έγιναν, με όποιες παρατυπίες και πιθανότατα όποιες παρανομίες σημειώθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Η αντιπροσωπεία της ΟΠΣΕ διαπίστωσε ότι απευθύνθηκε σε «ευήκοα ώτα», αλλά σίγουρα θα περιμένει τις εξελίξεις, πριν αποφασίσει τις κινήσεις της, οι οποίες όπως προαναφέρθηκε, μοναδικό στόχο θα έχουν την τελική λύση του ζητήματος με τη δικαίωση εκατοντάδων προσφυγικών συλλόγων σε όλη την Ελλάδα, που με τη σειρά τους εκπροσωπούν εκατοντάδες χιλιάδες απογόνους προσφύγων της καθ ημάς Ανατολής.

Ο διάλογος της ΟΠΣΕ με εκπροσώπους της κυβέρνησης άρχισε. Τονίσθηκε ότι θα συνεχισθεί, όχι με …παραπομπές στις καλένδες, αλλά με τακτικές συναντήσεις και συγκεκριμένες κινήσεις. Αυτό άλλωστε, διαβεβαίωσε και ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης, ο οποίος εντός των προσεχών ημερών θα συζητήσει το όλο θέμα με την ηγεσία του υπουργείου οικονομικών.

Για όλες τις εξελίξεις που θα υπάρξουν στη συνέχεια και αναμένονται να είναι πολλές, η Ομοσπονδία θα ενημερώνει τόσο τις διοικήσεις των συλλόγων-μελών της, όσο και κάθε ενδιαφερόμενο με δημοσιεύσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως άλλωστε κάνει το τελευταίο διάστημα, αλλά και με αυτοπρόσωπη παρουσία των μελών της διοίκησης της στα γραφεία των σωματείων της ανα τη χώρα και στις εκδηλώσεις που πραγματοποιούν.

 

Από το δ.σ. της Ο.Π.Σ.Ε.

                                                                                   ΑΘΗΝΑ   24 Νοεμβρίου 2013


                                                                                      ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Η Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος επιθυμεί να εκλάβει ως απλή παράλειψη τη μη αναφορά, στο λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, της γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού, περιοριζόμενο στην γενική αναφορά περί γενοκτονιών. Σε διαφορετική περίπτωση, της μη αναφοράς θα πρέπει να κάνουμε σκέψεις για σκοπούμενη παράλειψη, η οποία όχι μόνο δεν τιμά κανέναν Έλληνα, αλλά πιθανόν να προκαλέσει πολύ σοβαρά, προβλήματα τόσο στην απονομή της δικαιοσύνης, όταν οι δικαστές θα κληθούν να ερμηνεύσουν την αοριστία του νόμου, όσο και στις διεθνείς σχέσεις της χώρας καθώς θα δοθεί η δυνατότητα σε εκπροσώπους άλλων κρατών να ερμηνεύσουν σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα τη σχετική διάταξη.
Η ΟΠΣΕ δεν μπορεί να δεχθεί ότι η αναγνωρισμένη και από τη Βουλή των Ελλήνων και όχι μόνο, γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού, δεν περιλαμβάνεται στο  σχέδιο νόμου περί τροποποιήσεως Ν. 927/1979 για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου (το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο), που προωθείται στη βουλή για ψήφιση. 
Να σημειωθεί ότι στο σχέδιο νόμου, ενώ περιλαμβάνεται σε πτώση γενική του ενικού αριθμού, ο μονοσήμαντος χαρακτηρισμός «Ολοκαυτώματος», που παραπέμπει καταφανώς μόνο στη γενοκτονία των Εβραίων, πριν αναφέρεται  ο όρος «γενοκτονιών» που σύμφωνα με τη νεώτερη ελληνική ιστορία  σαφέστατα περιλαμβάνει αυτή των Εβραίων και αυτή του εν γένει Μικρασιατικού Ελληνισμού και μόνο.  Το σχέδιο νόμου αδικεί με παράληψη στη διατύπωσή του τη γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού, επιτρέποντας έτσι στην κατεύθυνση του αντιρατσιστικού νόμου την οποιαδήποτε έκφραση άρνησής της από τους πολίτες.
Η Ομοσπονδία, που εκπροσωπεί εκατοντάδες προσφυγικά σωματεία σε όλη την Ελλάδα, με δεκάδες χιλιάδες μέλη, απαιτεί από τους αρμοδίους της κυβέρνησης και πριν το σχέδιο νόμου συζητηθεί στη βουλή να εισαχθεί στο άρθρο 2 παράγραφος 1 και η φράση της γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού( των καταγόμενων από τον Πόντο, την Ιωνία, την Καππαδοκία, την Προποντίδα και όλη την καθ ημάς Ανατολή και την Ανατολική Θράκη).
Τέλος η ΟΠΣΕ περιμένει με ιδιαίτερα μεγάλο ενδιαφέρον τη θέση που θα πάρουν στο συγκεκριμένο θέμα, όλοι οι Έλληνες βουλευτές και όχι μόνο οι προσφυγικής καταγωγής.

 

Σελίδα 1 από 2

Συνδεθείτε Μαζί Μας

Εγγραφή στο Newsletter μας